🔸۱- سه گروه اصلی حامل منافع عمومی و تولیدی‌اند، که صدا و منافع آن‌ها در رسانه‌ها و ساختار تصمیم‌گیری، جایگاهی بسیار محدود دارند.

۱. محرومان
۲. تولیدکنندگان
۳. توسعه‌خواهان


🔸۲.صداهای مسلط

در مقابل، گروه‌های غیرمولد از جمله:

رانت‌خواران
دلالان
سوداگران
وارداتچی‌ها

از نفوذ رسانه‌ای بسیار بالاتری برخوردارند.

این نابرابری موجب شده هرگونه تهدید به منافع این گروه‌ها با واکنش شدید رسانه‌ای و سیاسی روبه‌رو شود،

اما حتی سیاست‌های فاجعه‌آمیز علیه تولیدکنندگان و محرومان تقریباً بدون صدا و بازتاب باقی می‌ماند.

🔸هرگونه اقدام کوچک در جهت حمایت از تولید یا فقرا با موجی از مخالفت روبه‌رو می‌شود. حتی طرح این ایده که بخشی از اعتبارات بانکی به جای سوداگری در مسکن، سکه و دلار به تولید اختصاص یابد، به اتهاماتی مانند «اقتصاد دستوری» و «مداخله مخرب دولت» منجر می‌شود.

منبع:دکتر مومنی،

🗓 ۲۲آبان‌ماه ۱۴۰۴

1404/08/22