عذر کمبود منابع، پوششی برای ضعف پاسخگویی و فساد است.

اقتصاد خام‌فروش، منابع ارزی قابل توجهی دارد و عذر کمبود منابع پذیرفتنی نیست​.

عدم پاسخگویی به نقدها و اشاره به کمبود منابع، کشور را به بحران نزدیک می‌کند​.

دکتر مومنی اضافه کرد:

عذر سومی که ایشان[نامه رئیس‌جمهور به ریاست مجلس] مطرح کرده‌اند این است که گفته‌اند

«ما کمبود منابع مالی داریم».

این هم یکی از تلخ‌ترین و ناپذیرفتنی‌ترین حرف‌هاست، برای مجموعه‌ای که خودشان را از نقدها و پاسخگویی کنار می‌کشند، و دور هم جمع می‌شوند و چیزهایی می‌بافند، ممکن است چنین حرفی برای جمعی خاص شنیدنی باشد، اما دست‌کم بیش از پنجاه سال است که در ادبیات توسعه گفته می‌شود

«کمبود منابع»، اگر برای هر کشوری قابل طرح باشد، برای یک اقتصاد خام‌فروش که بدون زحمت، مقادیر متنابهی ارز در اختیارش قرار می‌گیرد، به هیچ‌وجه قابل قبول نیست.

این مسئله زمانی تلخ‌تر و بی‌اعتبارتر می‌شود که شما روزمره می‌بینید فسادهای ریز و درشت در حال افشا شدن است. به جای اینکه برنامه‌ پیشگیرنده از فساد ارائه دهید، نباید عذر کمبود منابع بیاورید.

دولت به جای مقابله با فساد، آن را بهانه‌ای برای کوتاهی قانونی کرده است

بهره‌مندان فساد نباید با غفلت نظام اجرایی همچنان پاداش بگیرند​

رئیس موسسه مطالعات دین و اقتصاد یادآورشد:

فقط در مورد تجربه‌ چای دبش، اندازه‌ فسادی که در چای دبش از نظر دلاری صورت گرفته، معادل نزدیک به پنجاه درصد کل بودجه‌ ارزی کشور در بیش از نیمی از سالهای دوره‌ جنگ است. چطور با آن میزان دلار می‌شده کشور را آنقدر شرافتمندانه و آبرومندانه اداره کرد، و شما به جای اینکه بیایید برنامه‌ مبارزه با فساد بدهید و بابِ این فسادها را ببندید، به گونه‌ای صحبت می‌کنید که گویی آن فسادها به رسمیت شناخته شده‌اند و بهره‌مندان از آن فسادها همچنان باید تغذیه شوند! ولی این بشود یک عذر که ما تعهدات قانونی خودمان را زیر پا بگذاریم!

منبع: دکتر مومنی1404